Publikacje

5KOŁO RATUNKOWE DLA ZNĘKANYCH RODZICÓW.

Recenzja książki:
„Dobra miłość, co robić, by nasze dzieci miały udane życie”
Wojciech Eichelberger
Andrzej Samson
w rozmowie z Anną Sosnowską
Mimo blisko 20 – etniego stażu pracy dydaktycznej, wykształcenia pedagogicznego oraz doświadczeń
w wychowywaniu własnych dzieci nadal jako rodzic i wychowawca staję przed wieloma dylematami.
Często zastanawiałam się, dlaczego rodzice mimo tak wielu starań i zabiegów popełniają błędy, nie mogą znaleźć
wspólnego języka z dzieckiem, krzywdzą je, a później cierpią z powodu złych relacji.

Długo czekałam na książkę, która byłaby pomocą w byciu rodzicem, dawała proste odpowiedzi na nie zawsze
proste pytania. „Dobra miłość” jest taką właśnie książką, w której doświadczenia autorów zdobyte podczas pracy
terapeutycznej oraz własne przeżycia rodzicielskie zostały zebrane w kilku rozdziałach, dotyczących takich
problemów jak:

karać czy nagradzać, kochać czy wymagać, autorytet czy kontrola. Cała książka jest utrzymana w formie dialogu
obu psychoterapeutów z dziennikarką.
Każdy rodzic czy wychowawca popełnia błędy, problem polega na tym, aby tych błędów było jak najmniej. Autorzy
wyjaśniając różne wątpliwości łamią mocno zakorzenione stereotypy: „ Przy okazji chciałbym obalić bardzo szkodliwy mit.
Mianowicie wielu wychowawców i rodziców wierzy, że jak małe dziecko płacze, to należy je przetrzymać, bo wtedy się zmęczy,
wyładuje, uspokoi i zaśnie. Niektórzy jeszcze dodają, że mu to dobrze zrobi na płuca. Otóż dziecku na nic nie robi to
dobrze, wręcz przeciwnie, robi mu to bardzo źle na wszystko.”
„Dobra miłość” powinna znaleźć się w domowej biblioteczce wszystkich rodziców, nie tylko tych którzy mają małe
dzieci. Korzystając z doświadczeń autorów może uda się nam nie powielać błędów wychowawczych, których sami
doświadczyliśmy w dzieciństwie, a których konsekwencje nosimy w dorosłym życiu. Może uda się lepiej rozumieć
nasze dzieci i nas samych, rozumieć jak ważne jest dzieciństwo i jak ogromny ma wpływ na dorosłe życie.
Jak ważne jest byśmy nie strofowali bezustannie, bo zahamujemy je na całe życie. Pozwólmy dziecku biegać,
skakać czy hałasować.
Poza tym autorzy wyjaśniają problemy związane z okresem dorastania. Dowiemy się np. dlaczego jedno dziecko
w okresie dorastania przeżywa bunt, a inne nie. Albo, jak stać się autorytetem dla dziecka. Czy trzeba być kimś
nadzwyczajnym, nieomylnym mędrcem,a może zwyczajnym, szczerym partnerem.
Warto skorzystać z tak bogatego źródła wiedzy i wyjść z zaklętego kręgu przyzwyczajeń, błędów.
Szczerze zachęcam do sięgnięcia po tak mądrą lekturę.

Anna Zajda

„PRZEDSZKOLAKI SEGREGUJĄ ŚMIECI”
Marzena Jagielińska
Mariola Kasprzak

Artykuł można przeczytać na stronie: www.publikacje.edu.pl
Publikacja nr 5216

„ZDROWE DZIECKO – ZDROWY DOROSŁY”
Marzena Jagielińska
Mariola Kasprzak

Artykuł został zamieszczony na stronie: www.publikacje.edu.pl
Publikacja nr 6104


Kochani Rodzice! Zbliżają się wakacje- czas zasłużonego odpoczynku, także dla dzieci. Ale w czasie letniego relaksu możecie wspólnie z dziećmi popracować nad ich samodzielnością. Dom jest tym miejscem, w którym kształtuje się samodzielność dziecka oraz jego podstawowe nawyki dotyczące samoobsługi, higieny czy kultury bycia. Stopień opanowania czynności samoobsługowych zależy głównie od treningu. Niestety  niektórzy rodzice nie pozwalają dziecku na wykonywanie różnych czynności związanych z samodzielnym zakładaniem i zdejmowaniem ubrań, dbałością o higienę osobistą czy samodzielnym spożywaniem posiłków. Pośpiech, niecierpliwość i wyręczanie w różnych czynnościach nie pomoże w uzyskaniu przez dziecko samodzielności. Często można zauważyć, iż 5, 6-latki idące do szkoły nie potrafią wiązać butów, a ta czynność pomaga wyrabiać sprawność manualną ważną przy nauce pisania . Mniejsze dzieci mylą kolejność zakładania ubrań, np. na początku zakładają rękawiczki, a później , bezskutecznie próbują nałożyć resztę garderoby. Często obserwowana jest u przedszkolaków poza: wyciągnięte ręce i nogi przygotowane do ubierania przez dorosłych.  Należy dzieci od malucha okazywać dużo cierpliwości bez krytykowania uczyć samodzielnego ubierania się, mycia i jedzenia. Dzieci uwielbiają być pomocnikami w domu i w przedszkolu, chętnie naśladują dorosłych. Pozwólmy, aby pociechy czuły satysfakcję z wykonywanych czynności. Każdy trening jest dobry, choćby pomoc w porządkach i pomoc w przygotowywaniu posiłków pomaga osiągnąć samodzielność praktyczną.
Chcąc pomóc swojemu dziecku powoli wkraczać w dorosłe życie, oto kilka rad, jak wspierać i uczyć dziecko samodzielności na miarę jego możliwości:
-chwal i okazuj szacunek dla umiejętności dziecka
-nie spiesz się z pomocą, gdy dziecko chce samo sobie radzić
-nie odbieraj zapału przez twierdzenie, że samo sobie nie poradzi
-zachęcaj do podpatrywania i naśladowania